The Cobblestone Inn

ห้องพักและตัวตึกประวัติศาสตร์

ลองนึกภาพโกดังหินยุคโคโลเนียลที่เคยเก็บกระสอบน้ำตาลและอาร์โรว์รูทส่งออกไปยุโรปตั้งแต่ปี 1814 แล้วถูกเก็บรักษาโครงสร้างเดิมไว้เกือบครบ — นั่นคือ The Cobblestone Inn อินน์เล็ก ๆ ราว 19 ห้องบนถนน Upper Bay Street ใจกลาง Kingstown Centre เปิดประตูเข้ามาจะเจอซุ้มหินโค้งหนาเตอะที่ยังเป็นหินก้อนเดิม คานไม้สีเข้มพาดเพดาน บันไดไม้เก่าที่ลั่นเอี๊ยดอ๊าดเวลาเดิน ขึ้นไปชั้น 2-3 ห้องพักวางเฟอร์นิเจอร์ไม้แบบเรียบ ๆ ผ้าปูสีอ่อนสะอาดตา ผนังบางห้องโชว์หินดิบทั้งด้านให้เห็นเลย ห้องมุมจะมีบัลโคนีไม้ฉลุเล็ก ๆ ยื่นออกถนนหิน นั่งจิบกาแฟตอนเช้าฟังเสียงเมืองตื่นได้ฟิน ๆ บางห้องวางตำแหน่งสูงพอจะมองข้ามหลังคาสังกะสีเห็นวิวอ่าวคิงส์ทาวน์ไกล ๆ ได้ ขนาดห้องไม่ได้ใหญ่จัด เพราะตึกเก่าตามแบบโคโลเนียล แต่ระหว่างอยู่จะรู้สึกได้เลยว่ากำลังนอนในตึกที่อายุกว่าสองร้อยปี — เป็นความรู้สึกที่โรงแรมใหม่ ๆ สร้างเลียนแบบไม่ได้

บรรยากาศและร้านอาหารดาดฟ้า

หัวใจของอินน์อยู่ที่สองจุด หนึ่งคือ บาร์ใต้ซุ้มหินชั้นล่าง ที่ใช้ผนังหินดิบของโกดังเก่ามาเป็นแบ็คดรอป มีเก้าอี้ไม้เก่า ๆ แสงไฟอุ่น ๆ บรรยากาศคล้ายผับเก่าในเมืองท่ายุโรปแต่ผสมแคริบเบียน เปิดให้แวะมานั่งจิบรัมพันช์ก่อนออกไปเดินเล่นได้ทั้งวัน สองคือ ร้านอาหารดาดฟ้า ที่ขึ้นไปแล้วเปิดออกมาเจอวิวอ่าวคิงส์ทาวน์เต็มตา มองออกไปเห็นเรือใบ เรือสำราญที่จอดเทียบท่าเป็นระยะ มีภูเขาเขียว ๆ ของเซนต์วินเซนต์เป็นฉากหลัง เมนูเน้นอาหารแคริบเบียนแบบบ้าน ๆ — ปลาย่าง breadfruit ทอด ซุปคาลาลู และมีรัมท้องถิ่นจากเซนต์วินเซนต์ให้ลองหลายตัว รีวิวจำนวนมากชมตรงกันว่าราคาไม่ได้แพงและบรรยากาศโดยเฉพาะช่วงพระอาทิตย์ตกคือไฮไลต์ของการพักที่นี่ อาหารเช้าก็เสิร์ฟบนดาดฟ้านี้แหละ ตื่นมาเจอผลไม้เขตร้อนสด ๆ กับขนมปังพื้นบ้านชนิดที่เรียกว่า bakes แล้วจิบกาแฟดูแสงเช้าจับยอดมหาวิหารคิงส์ทาวน์ ฟินไปอีกแบบ

ทำเลกลางถนนหินคิงส์ทาวน์

ถ้าจะมีเหตุผลเดียวที่ต้องเลือก Cobblestone Inn ก็คือทำเลกลางถนนหินใจกลางเมืองหลวง — Upper Bay Street ที่อินน์ตั้งอยู่เป็นถนนหินก้อนกลม ๆ สายเก่าแก่ที่ทอดยาวจากท่าเรือขึ้นไปยังตลาดคิงส์ทาวน์ ออกประตูแล้วเลี้ยวซ้ายเดินสามนาทีจะเจอ ตลาดคิงส์ทาวน์ ตลาดผัก-ผลไม้-เครื่องเทศที่คนท้องถิ่นมาจ่ายตลาดจริง ๆ มีกล้วยหอม มะม่วง breadfruit และสมุนไพรกองพะเนิน ราคาถูกชนิดที่ทำให้ลืมราคาในกรุงเทพไปเลย เลี้ยวขวาเดินห้านาทีก็ถึง Ferry Terminal ท่าเรือที่ใช้นั่งเรือเร็วไปเกาะ Bequia (ประมาณ 60 นาที) ซึ่งเป็นทริปวันเดียวที่ต้องไปเมื่อมาเซนต์วินเซนต์ มหาวิหารคาทอลิก Cathedral of the Assumption ที่สถาปัตยกรรมโคโลเนียลสวยมากก็เดินถึงได้ ร้านอาหารท้องถิ่นและบาร์ของคนคิงส์ทาวน์กระจายอยู่ในรัศมีเดียวกัน ส่วนสนามบินใหม่ Argyle International (AIA) นั่งรถข้ามเกาะมาประมาณ 30-40 นาที — สรุปคือถ้าอยากซึมซับชีวิตจริงของเมืองหลวงเล็ก ๆ ในแคริบเบียนโดยไม่ต้องเช่ารถ ทำเลนี้ตอบโจทย์เต็มที่

ข้อที่อยากให้รู้ก่อนจอง

พูดกันตรง ๆ เพื่อช่วยตัดสินใจ — เพราะตึกอายุกว่าสองร้อยปี จึงไม่มีลิฟต์ ห้องอยู่ชั้น 2-3 ต้องแบกกระเป๋าขึ้นบันไดหินที่ทั้งชันและแคบ ใครเข่าไม่ดี เดินทางกับผู้สูงอายุ หรือมีกระเป๋าใหญ่ ๆ หลายใบควรพิจารณาให้ดี ขอแนะนำว่าจัดเป้เล็กลงมาถ้าทำได้ เรื่องที่สองคือ เสียงจากถนน เพราะอินน์อยู่บนถนนค้าขายใจกลางเมืองที่กลางวันมีรถ มอเตอร์ไซค์ และเสียงคนค้าขายตลอด ห้องที่หันออกถนนจะได้ยินค่อนข้างชัด โดยเฉพาะช่วงตี 5-6 ที่ตลาดเริ่มเปิด ถ้าคุณหลับยากให้ขอห้องที่หันเข้าคอร์ตยาร์ดด้านในไว้ตั้งแต่จอง สาม สิ่งอำนวยความสะดวกเป็นแบบ 2 ดาวจริง ๆ ไม่มีสระ ไม่มียิม น้ำอุ่นในห้องน้ำบางช่วงแรงดันลดลง และ Wi-Fi เร็วบ้างช้าบ้างตามจังหวะเกาะ ใครต้องการประชุมงานหรือทำงานออนไลน์จริงจังอาจไม่ตอบโจทย์ และสุดท้ายห้องบางห้องอาจมีกลิ่นความเก่าของผนังหินอยู่บ้างในวันที่ฝนตก ซึ่งเป็นเรื่องธรรมชาติของตึกอนุรักษ์

สรุปจากทีมเรา

จากการอ่านรีวิวจริงและไล่ดูภาพถ่ายที่ผู้เข้าพักโพสต์ The Cobblestone Inn ไม่ใช่โรงแรมที่จะมาขายความหรู ความสะดวก หรือสิ่งอำนวยความสะดวกจัดเต็ม — แต่ขาย ประสบการณ์การได้นอนในตึกอายุกว่าสองร้อยปีกลางใจคิงส์ทาวน์ ในราคาเริ่มต้นที่ราว ฿3,000/คืน ซึ่งในเซนต์วินเซนต์แทบไม่มีคู่แข่งที่ผสมเสน่ห์ประวัติศาสตร์กับทำเลใจกลางเมืองได้ลงตัวขนาดนี้ ถ้าภาพทริปในหัวคุณคือเดินถนนหินตอนเช้าซื้อมะม่วงจากตลาด นั่งเรือไป Bequia ตอนสาย กลับมาจิบรัมบนดาดฟ้าดูพระอาทิตย์ตกหลังภูเขา ที่นี่คือคำตอบที่ตรงโจทย์มาก ๆ แต่ถ้าคุณคาดหวังโรงแรมที่มีลิฟต์ สระว่ายน้ำ ห้องเงียบสนิท และ Wi-Fi เร็วเป๊ะ ๆ แนะนำให้มองหาที่พักนอกเมืองริมทะเลแทน โดยรวมเราให้คะแนน 7.8/10 เหมาะที่สุดสำหรับนักเดินทางสายแบกเป้ คู่รักสายแอดเวนเจอร์ และคนที่อยากเก็บแคริบเบียนแบบที่ยังไม่ถูกแปลงเป็นรีสอร์ตเชน — เป็นที่พักที่จะกลายเป็นเรื่องเล่าให้ฟังเมื่อทริปจบ