เตมบูรงคือ เขตที่เงียบสงบและเขียวที่สุดของบรูไน ดินแดนแยกตัวที่ถูกซาราวักของมาเลเซียคั่นกลาง ทั้งเขตปกคลุมด้วยป่าฝนบอร์เนียวที่แทบยังไม่ถูกแตะต้อง ใครมาที่นี่คือมาหาธรรมชาติจริง ๆ ไม่ใช่ห้าง ไม่ใช่ไนต์ไลฟ์ เราคัดมาแล้ว 10 จุดที่ เปิดจริง ไปได้จริง และคุ้มค่าจะเดินทางข้ามอ่าวไปดู
#1 อุทยานแห่งชาติอูลูเตมบูรง · Ulu Temburong National Park
นี่คือเหตุผลหลักที่คนเดินทางมาเตมบูรง อุทยานแห่งชาติแห่งแรกของบรูไนที่ได้รับการคุ้มครองตั้งแต่ปี 1991 ครอบคลุมป่าฝนบริสุทธิ์กว้างหลายหมื่นเฮกตาร์ที่แทบไม่มีถนนตัดผ่าน การเข้าไปต้องนั่งเรือหางยาวลัดเลาะไปตามแม่น้ำใส ๆ ผ่านแก่งน้ำตื้นซึ่งตัวการเดินทางก็สนุกแล้ว ในป่ามีผีเสื้อกว่า 40 ชนิด นกเงือก และพรรณไม้หายาก บอกตรง ๆ ว่าจุดนี้เข้าเองไม่ได้ ต้องซื้อทัวร์ ราคาค่อนข้างสูงเทียบกับเพื่อนบ้าน แต่แลกกับป่าที่ยังสมบูรณ์ขนาดนี้ถือว่าคุ้มสำหรับคนรักธรรมชาติจริง
- ต้องจองทัวร์ล่วงหน้า เข้าเองไม่ได้เด็ดขาด
- ใส่รองเท้าที่เปียกได้ เพราะต้องลงเรือลุยน้ำตื้น
- เตรียมเงินสด ค่าทัวร์เต็มวันมักอยู่ราว 150 ดอลลาร์ขึ้นไปต่อคน
#2 ทางเดินเรือนยอดไม้ (แคนอปีวอล์ก) · Temburong Canopy Walkway
ไฮไลต์ที่ทุกคนพูดถึงเมื่อมาอูลูเตมบูรง สะพานเหล็กกับหอบันไดต่อกันสูงราว 50-60 เมตรเหนือพื้นป่า พาเราขึ้นไปยืนเสมอยอดไม้สูงที่สุด มองเห็นทะเลเรือนยอดสีเขียวสุดลูกหูลูกตา ถ้าโชคดีช่วงเช้าจะเห็นหมอกลอยและได้ยินเสียงนกชะนีร้องก้องป่า กว่าจะถึงต้องเทรกขึ้นเขาราวหนึ่งชั่วโมงและไต่บันไดชันพอสมควร ขอเตือนตามตรงว่าคนกลัวความสูงอาจขาสั่น เพราะโครงสร้างโปร่งโยกเล็กน้อยตามลม แต่วิวที่ได้คุ้มเหนื่อยทุกขั้นบันได ใครไหวแนะนำให้ขึ้นให้ถึงยอด
- ออกเดินแต่เช้าเพื่อหนีแดดและได้วิวหมอก
- ถือกล้อง/มือถือให้แน่น พื้นเป็นตะแกรงโปร่งมองทะลุได้
- ดื่มน้ำให้พอ เพราะต้องเทรกขึ้นเขาก่อนถึงหอ
#3 เขตป่าสงวนเปอราดายัน · Peradayan Forest Reserve
ถ้าอูลูเตมบูรงคือป่าที่ต้องซื้อทัวร์ เปอราดายันคือป่าที่เดินเองได้แบบสบายกระเป๋ากว่ามาก เขตสงวนพื้นที่ราว 2,650 เฮกตาร์ มีเนินเขาคู่คือบูกิตเปอราดายันและบูกิตปาตอย เส้นทางเดินป่าร่มรื่นปูด้วยไม้บางช่วง ผ่านต้นไม้ใหญ่รากค้ำยันสวยงาม สองข้างทางเงียบจนได้ยินเสียงแมลงและนกชัดเจน เหมาะกับคนที่อยากสัมผัสป่าฝนบอร์เนียวแบบไม่ต้องนั่งเรือไกล บอกไว้ก่อนว่าทางบางช่วงเป็นโคลนลื่นโดยเฉพาะหลังฝน และนักท่องเที่ยวน้อยมากจนบางวันแทบมีแต่เรา จึงควรไปเป็นกลุ่มเพื่อความอุ่นใจ
- สวมรองเท้าเดินป่ากันลื่น ทางเป็นโคลนหลังฝน
- พกน้ำและของกินไปเอง ไม่มีร้านในเขตสงวน
- ควรไปหลายคนหรือมีไกด์ เพราะนักท่องเที่ยวบางตา
#4 บูกิตปาตอย · Bukit Patoi
เนินเขาสูงราว 310 เมตรในเขตเปอราดายัน เป็นเส้นทางเทรกยอดนิยมที่สุดของชาวบรูไนเองในวันหยุด ทางเดินช่วงแรกเป็นบันไดและสะพานไม้ก่อนเปลี่ยนเป็นเส้นทางดินผ่านป่าทึบ ระหว่างทางมีหินรูปร่างแปลกตาและถ้ำเล็ก ๆ ให้แวะ พอถึงยอดจะมองเห็นวิวกว้างของลุ่มน้ำลาวัสฝั่งซาราวัก เป็นรางวัลของขาที่ล้าจากการไต่ บอกตามตรงว่าช่วงท้ายค่อนข้างชันและลื่น ต้องใช้มือเกาะรากไม้บ้าง ไม่เหมาะกับคนที่ไม่ค่อยได้ออกกำลัง แต่ถ้าไหวถือเป็นเทรกครึ่งวันที่คุ้มและฟรี ไม่ต้องเสียค่าทัวร์
- เริ่มเดินเช้า เพื่อให้ลงเขาก่อนแดดแรงตอนบ่าย
- ระวังช่วงท้ายชันและลื่น จับรากไม้และก้อนหินช่วย
- เผื่อเวลาไป-กลับราว 3-4 ชม. รวมพักชมวิว
#5 สะพานสุลต่านฮัจญีโอมาร์ อาลี ไซฟุดดีน (สะพานเตมบูรง) · Sultan Haji Omar Ali Saifuddien Bridge
ก่อนปี 2020 การไปเตมบูรงต้องนั่งเรือเร็วลัดเลาะอ่าว แต่ตอนนี้มีสะพานยักษ์ความยาวกว่า 30 กิโลเมตรทอดข้ามอ่าวบรูไนและป่าชายเลนพาดยาวสุดสายตา ตัวสะพานเองกลายเป็นแลนด์มาร์กและจุดถ่ายรูปที่สวยมาก โดยเฉพาะช่วงที่ถนนลอยเหนือผืนป่าชายเลนสีเขียว มองลงไปเห็นเกาะเซลิรงกับน้ำสีคราม การขับข้ามสะพานนี้เร็วและสบายกว่าเดิมเหลือเพียงราวหนึ่งชั่วโมงจากเมืองหลวง บอกไว้ก่อนว่าถ้าขับเองยังต้องผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองฝั่งซาราวัก แต่ถ้าใช้สะพานสายตรงนี้จะไม่ต้องผ่านด่านมาเลเซียเลย สะดวกขึ้นมาก
- เป็นผู้โดยสารจะถ่ายวิวสะพานได้สวยกว่า ห้ามถ่ายตอนขับเอง
- ช่วงพระอาทิตย์ขึ้น-ตกแสงสวยที่สุดสำหรับภาพมุมกว้าง
- เติมน้ำมันให้พอก่อนข้าม เพราะกลางสะพานไม่มีปั๊ม
#6 หมู่บ้านยาวอีบาน บาตังดูรี · Batang Duri Iban Longhouse
บาตังดูรีคือชุมชนของชาวอีบาน ชนพื้นเมืองบอร์เนียวที่ยังอยู่ใน เรือนยาว หรือ longhouse บ้านไม้หลังเดียวยาวมากที่หลายครอบครัวอยู่ร่วมกัน การได้แวะเยี่ยมทำให้เข้าใจวิถีชีวิต อาหาร และงานหัตถกรรมพื้นถิ่นแบบที่หาดูยาก ริมหมู่บ้านมีลำธารน้ำใสและทางเดินไม้ให้เดินเล่น พร้อมสวนสาธารณะเล็ก ๆ ที่มีสวนสัตว์มินิเลี้ยงลิง นาก ชะมดและสัตว์ท้องถิ่น บอกตามตรงว่าเรือนยาวมักมีคนอยู่เต็มเฉพาะช่วงสุดสัปดาห์ วันธรรมดาอาจเงียบ ควรไปกับไกด์ท้องถิ่นที่ติดต่อชาวบ้านไว้ จะได้รับการต้อนรับและไม่รบกวนความเป็นส่วนตัวของเจ้าบ้าน
- ไปกับไกด์ท้องถิ่นที่นัดชาวบ้านไว้ก่อน จะได้เข้าชมอย่างเหมาะสม
- ขออนุญาตก่อนถ่ายรูปคนในหมู่บ้านเสมอ
- วันหยุดสุดสัปดาห์มีคนอยู่และกิจกรรมมากกว่าวันธรรมดา
#7 หมู่บ้านนิเวศซุมบีลิง · Sumbiling Eco Village
ซุมบีลิงคือแคมป์นิเวศริมแม่น้ำเตมบูรงที่ดำเนินงานร่วมกับชุมชนอีบานท้องถิ่น เหมาะกับคนที่อยากค้างคืนกลางป่าแบบเรียบง่ายแต่ได้บรรยากาศจริง ที่พักเป็นกระท่อมและเต็นท์พื้นฐานท่ามกลางเสียงน้ำและแมลงกลางคืน กิจกรรมมีตั้งแต่ล่องห่วงยางในแม่น้ำ เดินป่ากลางคืนส่องสัตว์ ไปจนถึงเทรกชมพระอาทิตย์ขึ้นตอนเช้าตรู่ ได้ลองอาหารอีบานและเรียนรู้วัฒนธรรมแบบใกล้ชิด บอกตรง ๆ ว่าสิ่งอำนวยความสะดวกมีจำกัด สัญญาณโทรศัพท์แทบไม่มี และยุงเยอะพอควร แต่นั่นคือเสน่ห์ของการได้ดิจิทัลดีท็อกซ์กลางป่าฝนจริง ๆ ใครชอบความสะดวกสบายระดับโรงแรมอาจต้องทำใจ
- พกยากันยุงและไฟฉายไปเอง กลางคืนมืดสนิท
- เตรียมใจเรื่องสัญญาณโทรศัพท์ที่แทบไม่มี ถือเป็นการพักจากจอ
- จองล่วงหน้าและถามรายการกิจกรรมที่รวมในแพ็กเกจให้ชัด
#8 เมืองบังการ์ · Bangar
บังการ์คือเมืองเล็ก ๆ ที่เป็นประตูสู่เตมบูรงและเป็นที่เดียวในเขตนี้ที่มีร้านค้า ตลาด และที่พักรวมตัวกัน เดินสำรวจตัวเมืองใช้เวลาไม่นาน มีตลาดเตมบูรงให้ชิมของกินพื้นถิ่น มีซุ้มประตูฉลองรัชกาลและท่าเรือที่เคยเป็นจุดขึ้นเรือเร็วเข้าเมือง บรรยากาศเงียบสงบแบบเมืองชนบทบอร์เนียวที่ผู้คนเป็นมิตร เหมาะแวะเติมเสบียง พักดื่มกาแฟ และซื้อของก่อนเข้าป่า บอกไว้ก่อนว่าบังการ์ไม่ใช่เมืองท่องเที่ยวอลังการ ร้านรวงปิดเร็วและตอนกลางคืนเงียบมาก จึงควรวางแผนใช้เป็นฐานพักแล้วออกไปเที่ยวธรรมชาติรอบ ๆ มากกว่าคาดหวังกิจกรรมในตัวเมือง
- ซื้อของกินและน้ำให้พอที่ตลาดบังการ์ก่อนเข้าป่า
- ร้านค้าปิดเร็ว วางแผนกินมื้อเย็นแต่หัวค่ำ
- ใช้เป็นฐานพักค้างคืนแล้วออกไปเที่ยวจุดธรรมชาติรอบเมือง
#9 มัสยิดอูตามา โมฮัมหมัด ซัลเลห์ · Masjid Utama Mohammad Salleh
มัสยิดหลักประจำเขตเตมบูรงและเป็นมัสยิดเดียวในตัวเมืองบังการ์ สร้างเมื่อปี 1965 เปิดใช้อย่างเป็นทางการในปี 1968 รองรับผู้ละหมาดได้ราว 800 คน ตัวอาคารโดดเด่นด้วยโครงคานเปิดที่เป็นเอกลักษณ์สถาปัตยกรรมบรูไนผสมความเรียบง่ายร่วมสมัย สีขาวสะอาดตัดกับฟ้าและป่าเขียวรอบเมือง เป็นจุดที่สะท้อนวิถีศรัทธาของชุมชนได้ดี แม้ไม่ใหญ่อลังการเท่ามัสยิดในเมืองหลวง แต่ความสงบและความเป็นกันเองของที่นี่กลับน่าประทับใจ บอกไว้ก่อนว่าผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมควรสอบถามก่อนเข้าและเลี่ยงช่วงเวลาละหมาด แต่งกายสุภาพปิดไหล่ปิดขา และถอดรองเท้าเมื่อเข้าเขตอาคารตามธรรมเนียม
- แต่งกายสุภาพ ปิดไหล่ปิดเข่า ถอดรองเท้าก่อนเข้า
- เลี่ยงเวลาละหมาดและวันศุกร์ที่คนใช้มัสยิดมาก
- ขออนุญาตก่อนถ่ายรูปภายใน เพื่อความเหมาะสม
#10 เกาะเซลิรง (ป่าชายเลน) · Selirong Island
เซลิรงหรือที่คนเรียกติดปากว่าเกาะยุง เป็นเกาะป่าชายเลนกว้างราว 2,409 เฮกตาร์ที่กันไว้เป็นเขตศึกษาธรรมชาติ มีทางเดินไม้ทอดยาวเข้าไปกลางดงโกงกางและต้นจาก ให้เดินส่องสัตว์แบบใกล้ชิด ทั้งลิงจมูกยาว ลิงแสม นกกระเต็นและนกอินทรี เป็นจุดที่นักดูนกและคนรักระบบนิเวศป่าชายเลนหลงรัก บรรยากาศเงียบ มีแต่เสียงน้ำขึ้นน้ำลงและเสียงนก บอกตามตรงว่าที่นี่ไกลและเข้าถึงยาก ต้องนั่งสปีดโบ๊ตจากฝั่งมัวราราว 45 นาที และอย่างที่ชื่อบอก ยุงเยอะมากจริง ๆ ควรเตรียมยากันยุงและเสื้อแขนยาวไปให้พร้อม แลกกับการได้เห็นป่าชายเลนบริสุทธิ์ที่หาดูยากในเอเชีย
- ทายากันยุงและใส่เสื้อแขนยาว สมชื่อเกาะยุงจริง ๆ
- ต้องเช่าเรือเร็วไป-กลับ ควรจองล่วงหน้าและไปเป็นกลุ่ม
- พกกล้องซูมไว้ส่องลิงจมูกยาวและนกบนยอดไม้
เที่ยว 10 จุดนี้ — พักย่านไหนดีในเตมบูรง?
เลือกที่พักทำเลดี = เที่ยวสะดวก ประหยัดเวลาเดินทาง ทีมเราคัดโรงแรมจริงเรตติ้งสูงในเตมบูรง ให้แล้ว พร้อมเทียบราคา Agoda · Booking · Trip.com ในคลิกเดียว
Ulu Ulu National Park Resort
ลิงก์จองเป็นลิงก์พันธมิตร — เราอาจได้ค่าคอมมิชชั่นโดยคุณไม่จ่ายเพิ่ม รายละเอียด
Freme Rainforest Lodge
ลิงก์จองเป็นลิงก์พันธมิตร — เราอาจได้ค่าคอมมิชชั่นโดยคุณไม่จ่ายเพิ่ม รายละเอียด
Trandie Marina Resorts @ Binturong Lodge
ลิงก์จองเป็นลิงก์พันธมิตร — เราอาจได้ค่าคอมมิชชั่นโดยคุณไม่จ่ายเพิ่ม รายละเอียด
The Abode Resort & Spa
ลิงก์จองเป็นลิงก์พันธมิตร — เราอาจได้ค่าคอมมิชชั่นโดยคุณไม่จ่ายเพิ่ม รายละเอียด
ทัวร์ ตั๋วเข้าชม & กิจกรรมในเตมบูรง
ทัวร์รายวัน ตั๋วเข้าชม และของจำเป็นสำหรับทริป Temburong — จองล่วงหน้าบน Klook รับ e-ticket ในมือถือ
ลิงก์พันธมิตร — เราอาจได้ค่าคอมมิชชั่นโดยคุณไม่จ่ายเพิ่ม
สรุปก่อนเก็บกระเป๋า
เตมบูรงไม่ใช่ที่เที่ยวสำหรับคนรีบ แต่ถ้าคุณอยากหายใจเต็มปอดกลางป่าฝนโบราณ ฟังเสียงจักจั่นแทนเสียงรถ ที่นี่ตอบโจทย์เกินคาด แนะนำให้กันเวลาอย่างน้อยค้าง 1 คืนเพื่อซึมซับบรรยากาศจริง ๆ แล้วคุณจะเข้าใจว่าทำไมคนบรูไนเรียกที่นี่ว่าอัญมณีสีเขียว